عادت غذایی خرگوش ها،تفائت نسبت خرگوش به خرگوش صحرایی

      خرگوش       جانوری گیاهخوار است که برای پیدا کردن غذا به میان چمن، علفهای هرز، و چوبهای برگدار میرود. بخش گستردهای از خوراک خرگوش را سلولز میسازد که مادهای با گوارش دشوار است. خرگوشها برای حل این مشکل دارای دو گونه مدفوع اند، یکی تکههای سخت و دیگری گلولههای نرم سیاه و روانرو که بیدرنگ توسط خرگوش خورده میشوند. خرگوشها مدفوع خود را میمکند (برخلاف گاو و بسیاری علفخواران که میجوند و نشخوار میکنند) تا مواد مغذی بیشتری از آن بیرون بکشند و بیشتر آن را گوارش کنند.^[۱۶]

خرگوش نمیتواند استفراغ کند.مهمترین تفاوت خرگوش معمولی و خرگوش صحرایی در نوزاد این جانوران است. نوزاد خرگوش هنگام تولد بدنی بی مو دارد و کور است در حالی که نوزاد خرگوش صحرایی بدنی پوشیده از مو دارد و میتوانند ببینند. همهٔ خرگوشها به جز گونهٔ دمپنبهای در لانههایی که در زمین کندهاند، زیر زمین زندگی میکنند اما خرگوش صحرایی لانهای ساده و معمولی دارد. خرگوشهای صحرایی اندامی بزرگتر، گوشهایی بلندتر و پاهای پشتی کشیده تر و نیرومندتر از خرگوش دارند. همچنین بر روی خز بدن آنها لکهها و رگههای سیاه رنگ دیده میشود. خرگوشهای صحرایی هرگز اهلی نمیشوند. خرگوش اروپایی هم به عنوان حیوان خانگی و هم به عنوان گوشت خرگوش کاربرد دارد.

درباره حیوان خانگی:گربه، آنتومی گربه...